Blog of Blogger

MAGIC SAM


ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ Jun 29 '15

Μπορείς να παίξεις [μουσική] και με ένα κορδόνι παπουτσιών αν είσαι αληθινός. <<John Coltrane>>

Είναι κάποιες φορές που κάποια πρόσωπα , κάποιες ιστορίες,  περιέχουν όλα όσα έχουν όλα τα τραγούδια  του κόσμου.

Ετσι σήμερα είναι λίγο διαφορετικά, είναι όλη η αγάπη για τα blues τριών φίλων που ένωσαν τις σκέψεις τους και γράφτηκε το παρακάτω …
Samuel Gene Maghett. (Magic Sam)

Ένας από τους νεότερους  διαμορφωτές, αρχιτέκτονες  της blues μουσικής και πρωτοπόρος στην εξέλιξη των πρώιμων ηλεκτρικών blues του Σικάγο .

Ο Sam γεννήθηκε σε μια φτωχική  οικογένεια αγροτών κοντά στη Γρενάδα του Μισσισιπή  στις 14 Φεβρουάριου 1937.

Η ιστορία των παιδικών χρόνων του δεν διαφέρει πολύ από τα άλλα παιδιά της εποχής του. Μεγάλωσε σε μια περιοχή που οι άνθρωποι πέρα από την φτώχεια τους και την σκληρή εργασία δεν είχαν κάτι άλλο για να περάσουν όμορφα και να χαρούν  πέρα… από τα BLUES. Ετσι και μικρός που ήταν τότε ο Sam ζούσε και μεγάλωνε με αυτά τα πρότυπα προσπαθώντας να μοιάσει στους παιδικούς ήρωες του.

Οταν ήταν μικρός έφτιαχνε κιθάρες απο οτιδήποτε, κουτιά απο πούρα, απο καλώδια κλπ.
Αυτοδίδακτος, κατασκεύασε μόνος του την πρώτη κιθάρα του σε ηλικία 10 ετών και άρχισε να μαθαίνει τα blues ακούγοντας δίσκους του Muddy Waters και του Little Walter, κοιτώντας  αποσβολωμένος τις τοπικές μπάντες που έπαιζαν.
Αλλα μάλλον η αγάπη του για το blues δεν εξυπηρετούσε καθόλου την ενασχόληση στα χωράφια. Βλέπετε τότε τα παιδιά δεν είχαν μια εύκολη ζωή .


Ο πατέρας του πολλές φορές τον μαστίγωνε όταν αυτός δεν μπορούσε να δουλέψει στα χωράφια και μερικές φορές ήταν τόσο το ξύλο που έτρωγε  που επεναίβαιναν οι γείτονες για να καλέσουν συγγενείς από το Σικάγο για  να τον σώσουν από τις βουρδουλιές του πατέρα του, οπως η θεία του Λίλη  Harris  και  ο άντρας της, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο σπουδαίους φυσαρμονικίστες της εποχής εκείνης στο Σικάγο ο “Shakey Jake” Harris.

Ετσι λοιπόν έγιναν τα πράγματα, μια μέρα που ο Sam είχε πέσει μισολιπόθυμος απο το ξύλο ,η θεία του Λίλη  Harris  και  ο άντρας της αποφάσισαν να πάρουν μαζί τους το παιδί σε ηλικία 13 χρονών στο Σικάγο ενω ο Sam ήταν ήδη… ένας ικανός κιθαρίστας.

Ηταν στις αρχές του 1950 όπου Οι Muddy Waters and Howlin’ Wolf που κυριαρχούσαν τότε στο Σικάγο  παίζοντας τον ηλεκτρικό ήχο του  blues σε γνωστά club όπως στο Pepper’s και στο  Checkerboard Lounge όπου και κατέληξε ο ήχος τους να γίνει σύμβολο της περιοχής του Σικάγο.
Σύντομα μαγεύτηκε από τον  Muddy Waters και τον Little Walter και έγινε μέλος της Home sick James band προτού δημιουργήσει την δική του μπάντα το 1955 και χρησιμοποιούσε το όνομα Good Rocking Sam που το χρησιμοποιούσε ήδη όμως και κάποιος άλλος.

Μάλιστα ένας απο τους μαθητές του Maghet ήταν ο πανύψηλος κιθαρίστας Morris Hold που πήρε το παρατσούκλι Magic Slim απο τον  Sam. O Magic Slim γεννήθηκε στο Δέλτα του Μισσισιπή, και το 1950 έφτασε στο Σικάγο όπου έμαθε κάποια βασική γνώση στη blues κιθάρα απο τον γείτονα του Slide Johnson του οποίου ο αδερφός Mack Thompson υπήρξε μπασσίστας του Sam για το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του.

Ο φυσαρμονικίστας Shakey Jake Harris που συχνά αναφέρεται ως ο θείος του Sam  αισθάνεται τη πρόοδο του Sam στα blues και αργότερα παίζει ζωντανά μαζί του.
Στην 10 ετια του 50 επέστρεφε συχνά στη Γρενάδα τόσο για να επισκεφτεί την γενέτειρα του όσο και για να παίξει συμβάλλοντας στην διάδωση της blues μουσικής στη περιοχή του παίρνοντας μέρος ως διαγωνιζόμενος σε τοπικό φεστιβάλ στο Union Theater και φυσικά αναδείχτηκε ως ο καλύτερος, προσκαλώντας τον αμέσως για την παρουσίαση του σε μια ραδιοφωνική εκπομπή του WDIA radio στο Memphis.
Στο Σικάγο ο Sam ήταν στην εμπροσθοφυλακή του Blues κινήματος του Westside, εμφανιζόταν συνεχώς σε νυχτερινά club  στη 10 ετία του 60 και η καριέρα του επρόκειτο
ν΄ανέβει σε άλλο επίπεδο όταν ηχογράφησε δυο αναγνωρισμένους δίσκους στην Delmark Records ενω παράλληλα συμμετείχε σε φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής στο Ann Arbor  που έγιναν αιτία να έρθουν και στην Ευρώπη.

Σύντομα υπογράφει στη δισκογραφική Cobra Records και κυκλοφορεί τον πρώτο του δίσκο, το single  “All Your Love”  και το"Easy Baby"   1957-1959 και  κερδίζει την αναγνώριση του κοινού και των μουσικών.

Παρότι προηγουμένως  εμφανιζόταν ζωντανά ως Good Rocking Sam , ο Toscano θέλησε να του δώσει ένα όνομα που να παραπέμπει σε παλιές εποχές οπως Sad Sam ή Singing Sam. Κανένα πρόβλημα, αποφάνθηκε ο Sam άπλα τα καλλιτεχνικά ονόματα τύπου Sad Sam Singing Sam  Poor Sam, Black Sam, Dark Sam, Blind Sam  τα θεωρούσε  ξεπερασμένα.

Τελικά, ο μπασίστας του και παιδικός φίλος του, Mack Thompson, πρότεινε το “Magic Sam” (λογοπαίγνιο με το Maghett, το επίθετο του Sam), με το οποίο και έμεινε στην ιστορία της μουσικής.
Ο Sam μια γενιά νεώτερος απο το πρώτο κύμα της γενιάς των κιθαριστών και των θρύλων του Chicago Blues ενώ  ήταν ακόμα έφηβος  ειχε γίνει ήδη επαγγελματίας υπό την καθοδήγηση και την κηδεμονία του θείου του“Shakey Jake” Harris , έτσι  βούτηξε απ’ευθείας στα βαθιά νερά της blues ανεβαίνοντας στην ίδια σκηνή συναγωνιζόμενος τον Howlin Wolf και τον  Muddy Waters σε μια πολύ σκληρή περιοχή σε μια σκληρή αγορά της blues σκηνής  με ονόματα που δεν μπορούσε να σταθεί κανένας να συναγωνιστεί τότε όπως  Elmore James, Little Walter, Freddie King, Bo Diddley, Sonny Boy Williamson μια σειρά μουσικών που στις γύρω περιοχές τους ονόμαζαν, όσον αφορά της κυριαρχίας τους στα μουσικά δρώμενα, ‘’cutting heads’’.

Ο Sam όμως ήταν διαφορετικός,  ήταν νεώτερος και ρουφούσε τη μουσική σαν σφουγγάρι και ήταν τόσο πολύ ξεκάθαρα προικισμένος.  Η μουσική του δεν ακουγόταν σαν τίποτε άλλο σαν να μην εχει προηγηθεί είτε να ακολουθηθεί ούτε μια φορά από κανέναν! Συνδύασε τη δύναμη του Δέλτα και των ρυθμών του Σικάγο και πρόσθεσε gospel  στοιχεία  απο το Μέμφις, συνδύασε τη κιθάρα του BB King και τα φωνητικά του Bobby Bland ετσι πήρε στοιχεία από αυτούς τους μεγάλους μουσικούς, ύστερα τα ξεγύμνωσε στα πιο βασικά του στοιχεία  και τα γέμισε με reverb και tremolo παίζοντας και τραγουδώντας με ασυνήθιστο πόνο και στεναχώρια.

Αυτό από μόνο του ήταν η γέννηση του νέου  ήχου του Westside και μαζί με Otis Rush , Buddy Guy έφερε στο προσκήνιο τις κραυγές και τις αλλεπάλληλες ριπές της κιθάρας τους. Και παρότι  είχαν προηγηθεί κι΄άλλοι show men οπως ο T- bone Walker, πριν απο αυτόν , κανένας δεν είχε φέρει τόση δύναμη και δράμα στη μουσική προηγουμένως !

Στα φωνητικά των τραγουδιστών του Westside υπήρξε ενα πάθος και μια απελπισία, ο Otis Rush και Buddy Guy ήταν πιο φαντασμαγορικοί όμως κανένας δεν μπορούσε (ν΄ακουμπήσει) την κιθάρα με συναίσθημα όπως αυτό που προκαλούσε ο Sam με τα τραγούδια του. Κανενας blues κιθαρίστας δεν αντιπροσώπευε τον περιπετειώδη ήχο τουδυτικού Σικάγο απο τον Sam Maghet.

Σε λιγότερο απο μια 10 ετια μετα ο Sam o Rush και ο Guy θα ειχανε μια μεγάλη επιρροή στους κιθαρίστες ,όπως ο Bloomfield o Bishop, Clapton , Allman , Beck.
Εν τω μεταξύ η τύχη του Sam χειροτέρευε. Κάποια στιγμή τον ανακαλύπτει ο Willie Dixon βασικός συνθέτης της Chess αλλά τ΄αδερφια Chess τον προσπερνούν γιατί δεν ξέρουν πως να χειριστούν και να “πουλήσουν” τον ήχο του.

Υστερα στη εταιρεία Cobra που είχε ιδρυθεί απο ενα μικροτζογαδόρο τον Eli Toscano.  Ο Toscano βάπτισε τον νέο του καλλιτέχνη Magic Sam, με την γνωστή ιστορία που ανέφερα πιο πάνω και τον έβαλε πολύ γρήγορα να ηχογραφήσει την ενέργεια του Sam live στην εταιρεία  Cobra ο Sam ηχογράφησε τα κομμάτια που αποτέλεσαν θεμέλιο του θρύλου του που δεν θα ξεθωριάσει ποτέ έντεκα λαμπρά singles συμπεριλαμβανομένου του “Everything Gonna Be Alright,” το “21 Days in Jail,”  και το ειρωνικό “Out of Bad Luck.”

Στην πραγματικότητα όμως η κακή τύχη του είχε μόλις ξεκινήσει, ενω τα singles της Cobra είχαν μεγάλη επιτυχία στο Σικάγο απέτυχαν εν τούτοις να βρούνε κοινό έξω απο την πόλη. Παρ΄ολα αυτά όμως η επιτυχία του άρχισε να κτίζεται και τα τελευταία χρόνια του 1950 ήρθαν δυο καταιγιστικά χτυπήματα. Εκλεισε η εταιρεία Cobra και ο ίδιος στρατολογήθηκε απο τον Αμερικανικό στρατό . Μέσα σε δυο εβδομάδες λιποτάκτησε, για λόγους που ποτέ δεν εχει αναφέρει κανένας.

Όπως είχα αναφέρει νωρίτερα,  όταν τον ανακάλυψε ο Willie Dixon εντυπωσιάστηκε και παρότρυνε την Chess να τον καλέσει για να ηχογραφήσει αλλά δεν ήξεραν πώς να χειριστούν αυτόν το ήχο του Sam και τελικά απορρίφθηκε η πρόταση του Dixon για να ηχογραφήσει για τη Chess records, και εφόσον είχαν προηγηθεί κάποιες εμπορικές αποτυχίες και η στράτευση του , ένα βράδυ δέχτηκε ένα τηλεφώνημα που απλά έπρεπε να είχε γίνει μήνες νωρίτερα .

Η Chess records αποφάσισε να ξεκινήσει συνεργασία μαζί του, ο Sam  όμως ήταν ήδη στρατευμένος αυτό ήταν μεγάλη κακοτυχία, έτσι  αποφάσισε κάποιο βράδυ να το σκάσει και να πάει για ηχογραφήσεις στην Chess. Έτσι τον συνέλαβαν και τον έβαλαν φυλακή και τον απέλυσαν με ατιμωτικό τρόπο ενώπιον του τάγματος. Δηλαδή πέρασε στρατοδικείο απολύοντας τον με ατιμωτική αναφορά της εκτέλεσης της ποινής του ενώπιον του τάγματος. Την στιγμή  της απόλυσης του και καθώς αποχωρούσε ακούστηκε η φωνή του αξιωματικού να διατάζει τους συναδέλφους του να κάνουν μεταβολή στρέφοντας την πλάτη τους στον Sam . Ολο αυτό του στοίχισε ψυχολογικά σε πολύ μεγάλο βαθμό .
Οταν αφέθηκε ελεύθερος το 1960 το rock and roll ειχε αρχίσει να επηρρεάζει την blues σκηνή του Σικάγο, και ετσι δυσκολευόταν να βρει μαγαζιά για να παίξει μουσική ζωντανά.. Ολα αυτά ήταν λίγο πριν την έκρηξη της <<folk revival>> στα μέσα του ’60 όπου και συμμετείχε σε αυτή την αναβίωση της blues μουσικής, αφήνοντας άναυδους τους πάντες, παίζοντας μάλιστα με δανική κιθάρα, του φίλου του Earl Hooker. 

Ο Sam δεν το έβαλε κάτω, επέμενε ότι έπρεπε να υπερισχύσει ο ήχος της blues και αγωνιζόταν σκληρά για αυτό.

Τότε εμφανίστηκε ο Bob Koester ιδρυτής της εταιρείας Delmark label  ενας αφανής ήρωας του blues τόσο παθιασμένος κα τόσο δυναμικός όσο και οι καλλιτέχνες που ηχογραφούσαν γι΄αυτόν. Η εταιρεία του μόλις είχε σημειώσει μια αναπάντεχη επιτυχία με τον Junior Wells και την επιτυχία του Hoodooman, στο οποίο συμμετείχε και ο Buddy Guy σαν μια φιλική συμμετοχή για ν΄αποφύγει τα πνευματικά δικαιώματα απο τις άλλες εταιρείες που ανήκε ο Buddy Guy. Ο Bob Koester αναγνώρισε αμέσως την ιδιοφυία του Magic Sam. (Ακουσα για πρώτη φορά τον Magic Sam σε κάποια απο τα σπουδαία 45αρια  της Cobra θυμάται ο Bob Koester.)

Ενώ στις προσωπικές  σημειώσεις του σχετικά με την κληρονομιά του Sam ειχε γράψει τα εξής λόγια.
(Τον γνώρισα προσωπικά στο Alex Club στον οδο Roosevelt και Loomis Streets στην περιοχή West Side στο Σικάγο το 1962. Ηταν μια καταπληκτική συναυλία και συνεχίζοντας θυμάται ένα περιστατικό σε εκείνη την συναυλία …” Σκόνταψε σε κάτι καλώδια που άρχισαν να πετάνε σπίθες, όμως συνέχισε να παίζει και το παίξιμό του ήταν ακόμα πιο ηλεκτρικό “.
Ο Sam πράγματι κατάφερε να επανέφερει τη φήμη του στο Σικάγο μετά απο ασταμάτητα και πολύ σκληρά και εξαντλητικά live σε μικρά night club της ένωσης μουσικών  ενώ τον έκλεβαν συνεχώς οι managers δίνοντας του μεροκάματα που σήμερα πολύ κατώτεροι μουσικοί θα ντρεπόντουσαν να τα πάρουν.

Πρέπει να φτάσουμε ομως στο 1967 και στη κυκλοφορία του μνημειώδους West side soul το οποίο δεν πρέπει να συγχυστεί με μια πιο πρόσφατη ομώνυμη επανακυκλοφορία της Cobra οπου ο Sam κατάφερε και να κερδίσει την αναγνώριση που του άξιζε. Ο δίσκος θεωρείται απο τους ειδικούς σαν ο μοναδικός δίσκος στην γη  που θα πρέπει να πάρεις μαζί σου σε περίπτωση που ναυαγήσεις σε ένα απομονωμένο νησί.

Με την υποστήριξη του Bob Koester λοιπόν ηχογράφησε το westside soul για την Delmark. Μαζί με τον σπουδαίο Mighty Joe Young σαν δεύτερη κιθάρα και τον Odie Payne στα drums ο Sam έβαλε την καρδιά και την ψυχή του σε κάποια απο τα πιο σπουδαία και τα πιο δυναμικά τραγούδια της Blues μουσικής που έχουν ηχογραφηθεί ποτέ. Απο το soul “that’s all I need”μέχρι το ανατριχιαστικό “my love will never die”.
Ετσι λοιπόν έγιναν τα πράγματα φίλοι μου και το  Westside soul έγινε ένας τεράστιος καλλιτεχνικός θρίαμβος.
 Ετσι λοιπόν έγιναν τα πράγματα φίλοι μου και το  Westside soul έγινε ένας τεράστιος καλλιτεχνικός θρίαμβος.
Το άλμπουμ δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές απο τον διεθνή τύπο. Οι Cream, o John Butterfield, Canned heat, John Mayall και Janis Joplin είχαν μιλήσει για το ωμό Blues που απέπνεε ο δίσκος και φάνηκε πως η ώρα του Magic Sam μόλις είχε έρθει!

Η διανομή της εταιρείας Delmark είχε γίνει πιο δυναμική και ο Sam ειχε αρχίσει να έχει την αναγνώριση σε μεγάλα φεστιβάλ σ΄ολη τη χώρα. Τον ταλαιπωρούσε όμως το κακό management, καθώς και ένας σοβαρός τραυματισμός στο πόδι από όπλο τον ανάγκασε να παίξει στο L.A με το πόδι του μες το γύψο.

Το πάλεψε όμως και πάλι και για άλλη μια φορά τα κατάφερε να παίξει με τον θρυλικό Charlie Musselwhite στο festibal blues to 1969 . Επέστρεψε στο studio και ηχογράφησε ενα απίστευτο διάδοχο του westside soul το Black magic. O Sam οχι μόνο πίστευε οτι ήταν το καλύτερο άλμπουμ που είχε κάνει ποτέ αλλά το αποκάλεσε το καλύτερο άλμπουμ που έχω ακούσει ποτέ και  δεν ήταν ο μόνος,.. οι δυο που είχαν κυκλοφορήσει στην Delmark είχαν καθιερώσει την φήμη του σαν έναν απο τους μεγαλύτερους  καλλιτέχνες της blues . O Koester έκανε σχέδια ν‘ αποδεσμεύσει τον Sam απο το συμβόλαιο του με την Delmark ετσι ώστε να μπορέσει να ηχογραφήσει στη Stax και του ευχήθηκε οτι καλύτερο, καθώς ήταν πλέον ξεκάθαρο  οτι ο κόσμος ήταν έτοιμος για τους ήχους του Magic Sam.

Δυστυχώς όμως το πρωί της 1ης Δεκεμβρίου του 1969  (σαν σήμερα που γράφω αυτό το κείμενο) o
Sam παραπονέθηκε για πόνο στη καρδιά και κατέρρευσε καθ’ οδόν προς την κρεβατοκάμαρά του.
Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Σικάγο αλλα ήταν ήδη νεκρός.
Ηταν μόνο 32 χρονών.

Στα χρόνια που ακολούθησαν η Delmark και Decca έχουνε με κόπο διατηρήσει την κληρονομιά του Sam. Υπάρχουν τρείς σπουδαίες κυκλοφορίες που είναι must, το “Westside soul” το  “black magic” και το “Magic Sam legacy”, που δίνουν απλά μια γεύση απο το σπουδαίο ταλέντο του Sam και το τι θα μπορούσε να έχει ακολουθήσει αλλά και πολλά άλμπουμ με οχι καλό ήχο οπως το “Magic touch “ και “ Magic Sam live”  at the Alex club. Οπως επίσης και το “Give me time” όπου παίζει μόνος του και στο Background μπορείς ν΄ακούσεις τα παιδιά του και τη γυναίκα του που μοιράζει τα κουζινικά σε ένα απο τα διάσημα μπάρμπεκιου της, όπως για παράδειγμα στο “Come into my arms” ακούγονται οι φίλοι του στο τραπέζι που συζητάνε ενώ παλι στο “That's all Ι need” ακούγεται η φωνή κάποιου παιδιού του από το δωμάτιο που προσπαθεί να επαναλάβει τα λόγια του τραγουδιού.

Δεν ξέρεις τι απέγιναν αυτά τα πρόσωπα που ακούγονται σε αυτές τις ηχογραφήσεις δεν ξέρω τι απέγινε η γυναίκα του ή τα παιδιά του,  μπορώ όμως να αντιληφθώ την γνησιότητα και την ευθύτητα που έχουν αυτές οι ηχογραφήσεις και τολμώ να πω ότι είναι σημαντικότερης αξίας ακόμα και από τα επίσημα album του Sam για αυτους που ακούνε με την καρδιά τους .

Η Γενέτειρα του πλέον  βρίσκεται κάτω απο την λίμνη της Γρενάδα.
Εκεί όπου πέρασε τα πρώτα του δύσκολα παιδικά χρόνια , εκεί που έφτιαξε με υλικά από τα σκουπίδια κάποιου γείτονα την πρώτη κιθάρα του,  εκεί μαζί με το πατρικό σπίτι του βυθίστηκαν οι καλές και κακές αναμνήσεις, είναι περίεργο αν το σκεφτεί κανείς ότι κάτω από τα νερά της Γρενάδα κάποτε, ξεπήδησε όλη η σύγχρονη ιστορία του ηλεκτρικού blues.

Αλλά τελικά όπως συνήθως συμβαίνει με όλους τους καλλιτέχνες που χάθηκαν πρόωρα μένει ν΄αναρωτιόμαστε τι θα μπορούσε να έχει ακολουθήσει αν …....

Ενα όμως είναι βέβαιο οτι επηρρέασε τα Blues σε όλο τον κόσμο όσο κανένας άλλος και παρόλο το γεγονός οτι υπήρξε ένας απο τους μεγαλύτερους κιθαρίστες , ο Magic Maghet Sam ποτέ δεν είχε την αναγνώριση που του έπρεπε όσο ζούσε.

Η ιστορία του ήταν μια αγωνιώδης σειρά απο χαμένες ευκαιρίες και κακοτυχίες, εκείνος όμως επέμεινε με ένα εξωφρενικό ταλέντο και σίγουρα τα κατάφερε γιατι … η μουσική είναι η πιο δυνατή μορφή μαγείας. . . .για σκεφτείτε το καλύτερα,  διαβάζοντας  τα λόγια του Buddy Guy όπου κάποτε δήλωσε ότι  πράγματι… ήταν ο Μαγικός Sam ...